Gdzie jest Petru i czym zajmuje się dziś w Warszawie? W artykule przyglądam się jego pracy w Biedronce i sprawdzam, jak wygląda codzienność w nowym miejscu. Opowiadam o tym, co wiadomo o jego obowiązkach oraz jak ta zawodowa zmiana wpłynęła na jego życie.

Ryszard Petru spędził kilka godzin przy kasie w Biedronce, by poznać realia pracy w handlu. Nagrania z jego zmiany szybko obiegły media społecznościowe: jedni widzieli w niej gest solidarności z pracownikami, inni — polityczny spektakl i powód do żartów z osób, które pracują w sklepach na co dzień.

Najostrzej skrytykował akcję Michał Tyrawski, radny powiatu człuchowskiego i były działacz Nowej Lewicy. Odszedł z partii po wyborach jej regionalnych struktur. Zarzucił Petru, że „robi sobie jaja z pracowników handlu”, a lewicy — że pozostaje w koalicji z liberałami i zaniedbuje sprawy socjalne. Skoro już tu wpadłeś, sprawdź, jak rozdział 8 wpływa na zasiłki chorobowe pracowników. Tyrawski przypomniał, że jego rodzice zarabiają minimalną krajową, a bezrobocie w powiecie człuchowskim przekraczało podczas transformacji 40 proc. Obecnie wynosi około 10 proc. W tym regionie praca przy kasie oznacza źródło utrzymania, nie rekwizyt.

Kilka godzin przy kasie rozpaliło debatę o płacach i szacunku

Debata szybko objęła także inne tematy. Tyrawski wyliczał niespełnione po roku rządów obietnice dotyczące mieszkań i związków partnerskich. Jego zdaniem płaca minimalna wzrosła niewiele. Krytykował również blokowanie wolnej Wigilii i powrót do neoliberalnych pomysłów pod hasłem deregulacji. W jego ocenie Biedronka stała się symbolem pytania, czy politycy rozumieją ludzi nisko opłacanych, czy tylko na chwilę zakładają ich fartuch.

„Kiedy oglądałam tę historię, widziałam przede wszystkim zderzenie dwóch perspektyw: politycznego gestu i codziennej pracy, od której zależą domowe budżety” — piszę jako autorka. Jedni uznali zmianę Petru za próbę pokazania realiów handlu, inni — za zamianę doświadczenia pracowników w medialną atrakcję. Jak już zgłębiasz ten temat to poznaj zaskakujące działania Ryszarda Petru. Dlatego ta akcja wywołała emocje: rozmowa o jednym polityku stała się debatą o szacunku, płacach i wiarygodności całej klasy politycznej.

Były działacz Lewicy zarzuca partii porzucenie spraw pracowniczych

Były działacz Nowej Lewicy Michał Tyrawski uważa, że partia oddaliła się od ludzi pracy i rzadko mówi o ich codziennych problemach. Młody radny powiatu człuchowskiego odszedł po miesiącach narastającego rozczarowania. Podczas wyborów parlamentarnych w 2023 roku nie mógł jeszcze głosować — osiemnaście lat skończył tydzień po głosowaniu.

Zmianę rządu po latach rządów PiS przyjął z ulgą i nadzieją na realizację obietnic społecznych. Jednak już pierwsze sto dni go rozczarowało, a po roku — jego zdaniem — niewiele się zmieniło: rząd nie wprowadził związków partnerskich, utknęła sprawa mieszkań, a podwyżka płacy minimalnej okazała się niemal niezauważalna. Tyrawski krytykował także blokowanie wolnej Wigilii i deregulację, która, jak twierdził, przywraca neoliberalne rozwiązania.

Odejście przyspieszyły wybory do regionalnych struktur, w których Jerzy Śnieg ponownie zdobył stanowisko. Tyrawski nie chciał godzić się na „cementowanie partii” przez działaczy związanych z dawnym PZPR. Nie został też delegatem na kongres krajowy, więc nie mógł wpłynąć na grudniowy wybór władz. „Moim zdaniem Lewica musi wrócić do pracowników na śmieciówkach, osób przytłoczonych kredytami i studentów, którym trudno się utrzymać” — taki zarzut wydaje mi się osią całej historii.

Zapomniane płace i niepewność: czego dziś potrzebują pracownicy?

Tyrawski dorastał w rodzinie robotniczej, a jego rodzice zarabiają płacę minimalną. W powiecie człuchowskim, dotkniętym doświadczeniem popegeerowskim, bezrobocie podczas transformacji przekraczało 40 proc.; dziś wynosi około 10 proc. — według danych, które przytacza były działacz. Mimo poprawy mieszkańcy nadal zmagają się z ubóstwem i słabymi usługami publicznymi. Do Człuchowa ma wrócić kolej PKP Intercity, a liczba pociągów wzrosła z dwóch–trzech do sześciu dziennie.

Zdaniem Tyrawskiego partia skupiła się na tematach światopoglądowych, zaniedbując płace, warunki zatrudnienia i bezpieczeństwo socjalne. Krytykuje też udział w koalicji z PSL-em i Ryszardem Petru, którego wypowiedzi o pracownikach handlu uważa za lekceważące. W jego ocenie Lewica stała się dekoracją liberalnego bloku i nie potrafi wywalczyć zmian ani w sprawach pracowniczych, ani dotyczących związków partnerskich. Zwraca uwagę, że projekt w tej sprawie miał zostać ograniczony do minimum, choć dla wielu par kluczowe jest dziedziczenie ustawowe.

Tyrawski przekonuje, że politycy powinni zacząć od rozmowy o problemach widocznych za oknem: dziurawych drogach, braku nocnej apteki, bezpieczeństwie lokalnych ulic i możliwości płacenia kartą w busie. Jako radny zajmuje się również sprzeciwem mieszkańców wobec planowanej fermy na 500 tysięcy kur. Odbudowa zaufania do Lewicy wymaga — jego zdaniem — nowych twarzy, pracy u podstaw i języka łączącego równość z ekonomią. Robotnicy o różnych poglądach mają podobne codzienne troski: niskie płace, niepewność i brak godnych warunków życia.

Michał Tyrawski o rozczarowaniu rządem i niespełnionych obietnicach

Michał Tyrawski, radny powiatu człuchowskiego i były członek Nowej Lewicy, rozczarował się rządem, który obiecywał zmianę. Skoro o tym mowa to Sprawdź, do jakiej partii należy Biedroń. W wyborach parlamentarnych nie miał jeszcze prawa głosu — osiemnaście lat skończył tydzień później — ale popierał odsunięcie PiS ze względu na bliskie mu wartości: demokrację i praworządność. Liczył, że po powrocie Donalda Tuska z Brukseli Koalicja Obywatelska mocniej zaakcentuje sprawy społeczne. Jednak już po pierwszych stu dniach czuł zawód, a po roku nadal nie widział realizacji kluczowych obietnic.

Tyrawski wytyka rządowi brak postępów w sprawie mieszkań i związków partnerskich oraz niewielki wzrost płacy minimalnej. Krytykuje też sprzeciw wobec wolnej Wigilii i powrót neoliberalnej polityki pod hasłem deregulacji. Szczególnie frustruje go, że lewica nie potrafi przeforsować swoich postulatów, podczas gdy PSL skutecznie pilnuje własnej agendy. „Ludzie dostają ochłapy” — mówi, wskazując na rozdźwięk między obietnicami kampanii a codziennym życiem pracowników.

Gdy codzienne problemy mieszkańców pozostają bez odpowiedzi

Tyrawski ocenia politykę z perspektywy powiatu człuchowskiego — biednego regionu zmagającego się z bezrobociem i osłabionymi usługami publicznymi. Pochodzi z rodziny robotniczej; jego rodzice zarabiają płacę minimalną, dlatego szczególnie bliskie są mu sprawy pracy i bezpieczeństwa materialnego. Wskazuje też na skromną ofertę transportu: do niedawna do Człuchowa docierały dwa lub trzy pociągi dziennie, dziś — sześć. Mieszkańcy mierzą się również z dziurawymi drogami, apteką otwartą nocą i brakiem możliwości płacenia kartą w busach. Ta perspektywa przypomina, że polityka zaczyna się od spraw odczuwanych na co dzień.

Na liście znajdują się problemy, które Tyrawski wskazuje jako szczególnie dotkliwe dla mieszkańców:

• ograniczona oferta transportu publicznego,
• dziurawe drogi,
• brak apteki czynnej nocą,
• brak możliwości płacenia kartą w busach.

Rozczarowanie Tyrawskiego pogłębiła sytuacja w Nowej Lewicy. Odszedł po wyborach wojewódzkich, w których Jerzy Śnieg uzyskał reelekcję, bo uznał, że partii brakuje świeżości i zmiany pokoleniowej. Zarzuca jej, że skupia się na kwestiach światopoglądowych, zaniedbując pracowników, osoby na umowach śmieciowych i mieszkańców mniejszych miast. Jego zdaniem partia odbuduje zaufanie dzięki nowym twarzom i pracy u podstaw, a także połączy postulaty równościowe z ekonomicznymi. Same deklaracje nie wystarczą, by spełnić obietnice.

Radny z Człuchowa mówi, czym na co dzień żyją mieszkańcy małych miejscowości